Perkembangan dunia teknologi maklumat yang semakin pantas seiring
dengan kepintaran teknologi yang semakin canggih menjadikan umat manusia
dihujani dengan ratusan bahkan jutaan pelbagai maklumat. Cambahan dan lambakan
maklumat yang tidak bertapis ini telah mencorak dan membentuk beraneka ragam
pola fikir umat manusia sehingga kadang sesuatu yang jengkel pada akal pun
diambil sebagai maklumat. Sedikit demi sedikit ruang akademik diratah dan
dirobek oleh kehujanan maklumat yang hanya boleh akses di hujung jari.
Implikasi daripada keadaan ini ada pro dan kontranya. Pun begitu, ketidak
keterkawalan maklumat ini melahirkan serangan pemikiran secara terbuka dan
tidak lagi bersembunyi di bawah slogan-slogan tertentu. Antara ancaman yang
kita tidak boleh memandang enteng dan remeh ialah serangan ateisme dalam pola
fikir baharu moden.
Istilah Ateisme merupakan gabungan dari dua perkataan
iaitu "atheis" dan "isme". Perkataan ateis
berasal dari bahasa Yunani iaitu atheos yang membawa maksud tiada Tuhan.
Manakala perkataan isme pula merujuk kepada makna suatu fahaman, ideologi dan
seumpamanya. Maka gabungan dua perkataan ini membentuk makna sebagai fahaman
atau gerakan yang menolak dasar kewujudan ketuhanan. Berdasarkan The
Encyclopedia of Religion, ateisme merupakan suatu doktrin yang mendakwa
bahawa Tuhan tidak wujud dan kepercayaan terhadap kewujudan Tuhan adalah
kepercayaan yang palsu. Selain itu, dalam satu sudut lain pula, menurut The
New Encyclopedia Britannica, ateisme merupakan sebuah kritikan dan penafian
terhadap kepercayaan metafizik tentang Tuhan atau makhluk kerohanian. Meskipun
begitu, kita mesti bijak membezakan antara fahaman agnostisme dan fahaman ateisme.
Agnostisme merupakan suatu ideologi yang menimbulkan keraguan tentang kebenaran
kewujudan Tuhan. Sebaliknya, Ateisme pula suatu ideologi yang dengan yakin dan
pasti menolak akan kewujudan Tuhan.
Pada sudut kacamata tradisi ilmu Islam, ideologi ateisme disebutkan
sebagai Mulhid atau Ilhad. Menurut Ibn Faris dalam kitab Mu'jam
Maqayis al-Lughah, mulhid atau ilhad membawa maksud menyimpang daripada
pandangan yang benar. Selain disebutkan sebagai mulhid atau ilhad, terdapat
juga beberapa perkataan dan istilah lain yang merujuk kepada fahaman ateisme
seperti dahriyyah, zanadiqah, tabi'iyyah dan la
diniyyah. Berdasarkan pandangan para sarjana Islam, seperti yang dinyatakan
dalam kitab Mausu'ah al-Falsafah Wa al-Falasifah, golongan ateisme ini
bukan sahaja menolak kewujudan Tuhan serta agama malah ateis juga bermaksud
mereka yang mengingkari serta mendustakan kewujudan Allah. Pada hakikatnya,
ideologi ateisme ini muncul hasil tindak balas dan respon agresif kepada
kegagalan institusi gereja yang dilihat bersikap teokrasi dalam berpolitik.
Kesan daripada itu, kebangkitan sebahagian mereka dari dunia barat yang berasa
kecewa akan kediktatoran ini membuatkan mereka hilang kepercayaan kepada sistem
beragama.
Menurut Shoaib Ahmed Malik dalam satu tulisan karyanya yang
berjudul Atheisme and Islam : A Contemporary Discourse, beliau telah
menyatakan bahawa kemunculan ateisme baharu moden ini adalah bermatlamatkan
sasaran serangan terhadap ajaran agama Islam dan inilah penyebab utama geraka
ateisme baharu digagaskan. Selain itu, seorang penulis yang juga ahli teologi
Kristian British, Tina Beattie dalam tulisannya bertajuk The New Atheists :
The Twilight of Reason and the War on Religion, beliau menyebut permusuhan
ateisme baharu terhadap para ahli teologi sama seperti halnya ilmuan-ilmuan
Victoria yang paling militan dahulu tetapi pada abad ke-19 itu, gerakan agamawi
lainnya terbentuk daripada orang-orang barbar (kejam) dan biadab yang mengotori
empayar global dengan kehadirannya. Saat ini, Islamlah yang merupakan gerakan
agamawi lain tersebut. Berdasarkan daripada penjelasan tersebut, jelas
menunjukkan bahawa gerakan ateisme baharu moden ini sememangnya meletakan agama
Islam sebagai serangan dengan usaha mencuba menggambarkan agama Islam itu
sebagai agama yang bernaratifkan biadab.
Dalam kita mengenali dasar dan gerakan ateisme baharu moden ini,
Stephen LeDrew dalam bukunya yang berjudul The Evolution of Atheism : The
Politics of a Modern Movement, beliau menjelaskan bahawa bagi gerakan
ateisme baharu ini, Islam mewakili dua jenis ancaman (pramoden dan pascamoden).
Sebagai agama yang didirikan atas dasar iman, ini adalah sebuah ancaman
'pramoden' terhadap modeniti ilmiah dan ini menggambarkan kemajuan evolusi
masyarakat manusia dengan masyarakat Islam yang mewakili barbarisme dan
masyarakat barat yang mewakili peradaban. Demikian kenyataan Stephen yang
memberikan kita isyarat jelas bahawa Islam dan unsur keganasan atau disebut
sebagai barbarisme sentiasa dilabel oleh gerakan ateisme baharu moden ini bagi
membusukkan dan memburukan lagi nama dan imej agama Islam. Kepantasan dunia
yang bergerak semakin laju selain lambakan maklumat yang tiada keabsahannya
telah membuka ruang kepada masyarakat awam untuk mengakses segala bahan bacaan
yang boleh membangkit semangat baharu.
Tidak kurang ramai juga dikalangan tokoh gerakan ateisme baharu ini
yang menggunakan medium penulisan sebagai platform menyebarkan kefahaman
songsang tidak bertuhan ini. Antara tokoh terawal yang menulis dengan meniup
serangan terhadap Islam ialah Sam Harris. Beliau adalah merupakan seorang ahli
falsafah dan ahli saraf Amerika Syarikat Bagi tujuan mensasarkan serangan
terhadap Islam, beliau telah menulis sebuah buku terbitan pada tahun 2004 yang
bertajuk The End of Faith Religion, Terror and the Future of Reason.
Buku ini bukan sahaja menyerang Islam malah menyerang semua agama yang ada di
dunia ini. Sam Harris menulis dengan mengambil pendekatan secara binari apabila
Islam dan barat berada dalam keadaan berperang antara satu sama lain. Beliau
menyebut dalam bukunya :
"Ini bukan hanya kerana kita berperang dengan agama damai yang
telah dibajak oleh ekstrimis. Kita sedang berperang dengan visi hidup yang
ditetapkan untuk semua muslim dalam al-Quran, dan dihuraikan lebih lanjut dalam
hadith. Masa depan Islam di mana Islam dan barat tidak berdiri di ambang
kehancuran bersama adalah masa depan apabila sebahagian besar muslim telah
belajar untuk mengabaikan sebahagian norma mereka, sudah dipelajari juga oleh
sebahagian besar umat Nasrani. Perubahan seperti itu sama sekali bukan jaminan
akan terjadi, mengambil kira prinsip-prinsip ajaran Islam"
.jfif)
Selain itu, Sam Harris juga turut melabelkan Islam sebagai agama
penuh kebencian yang nyata yang merendahkan mereka yang tidak beriman. Penulisan
yang bersifat tuduhan liar itu juga turut menyatakan Islam pada hampir di
setiap halaman al-Quran mengajar orang Islam yang taat untuk membenci mereka
yang tidak beriman. Begitu juga beliau turut mendakwa di bawah hak prerogatif
jihad, satu-satunya masa depan yang boleh dibayangkan bagi setiap orang Islam
yang taat adalah satu, semua orang kafir memeluk Islam atau ditundukkan ataupun
dihapuskan. Begitulah liarnya tuduhan Sam Harris sekaligus menunjukan
kedangkalan beliau dalam memahami keilmuan Islam. Berbeza dengan Sam Harris,
seorang ahli falsafah minda iaitu bernama Daniel Dennett, menyerang Islam
dengan mengambil pendekatan yang berbeza daripada Sam Harris. Dennett meski
berkongsi matlamat yang sama dengan Sam Harris namun beliau tidak berfokus
secara khusus tentang Islam dalam kritikannya. Bukunya yang berjudul Breaking
the Spell : Religion as a Natural Phenomena, mencatatkan hujah-hujahnya
yang merangkumi catatan fizik tentang agama.
Menurut Dennett, kerana pengurusan sumber daya ekonomi, maka "agama-agama
rakyat" mulai muncul. Beliau menjelaskan lagi bahawa otak kita mungkin
telah mengembangkan 'pusat dewa' yang kemudian diadaptasi atau dieksploitasi
oleh perluasan agama dari satu jenis atau lainnya, dan kecenderungan genetik
dari pusat dewa tetap bertahan kerana mereka yang memiliki gen tersebut
memiliki akses eksklusif kepada apa-apa yang berfungsi sebagai perawatan
kesihatan. Maka daripada apa yang kita boleh rumuskan berdasarkan penulisan
oleh Dennett ini, beliau cuba menyampaikan asal-usul agama bukanlah daripada
wahyu tetapi hasil otak manusia yang berevolusi. Dennett juga cuba untuk menggambarkan
kepada kita bahawa apabila manusia mulai berebut sumber, maka lahirlah
agama-agama rakyat yang muncul daripada otak yang mungkin ada pusat dewa.
Dennett dengan penuh yakin cuba melihatkan kepada umat manusia bahawa kewujudan
agama bukanlah sesuatu yang bersifat absah tetapi sekadar tindak balas fizik
yang berlaku pada otak manusia.
Demikian antara ancaman baharu ideologi ateisme yang bersifat moden
yang lebih menggunakan pendekatan penulisan yang dianggap "ilmiah"
namun malangnya sekadar seronok sendiri dengan tuduhan liar dan songsang
mereka. Jika kita tinjau lagi, banyak lagi karya-karya barat yang diterbitkan
pada hari ini menjurus kepada serangan pemikiran khususnya kepada agama Islam.
Jika zaman dahulu, pembacaan dengan melalui pembelian buku fizikal namun
sekarang dengan kepantasan teknologi maklumat, semuanya dapat diakses di hujung
jari. Sebagai orang Islam yang berpegang teguh dengan ajaran Islam sebenar, kita
seharusnya tidak mengambil mudah akan serangan ateisme yang berwajah baharu dan
moden ini. Dahulu, mereka sering menggunakan senjata teologi untuk menggugat
kepercayaan beragama namun sekarang dengan peredaran zaman yang semakin celik
maklumat, sudut sains, psikologi, ekonomi dan sosial mulai ditunggang bagi
menampakan kewajaran mereka untuk menafikan akan kewujudan Tuhan dan kebenaran
beragama. Maka berwaspada lah dengan serangan yang berbentuk persis ilmiah ini.
Semoga Allah mengampuni kita semua.
Tiada ulasan:
Catat Ulasan